Denk & Zet nieuws
Ondanks dat afgelopen dinsdag Ajax speelde (2:0
gewonnen) was de opkomst bij Denk en Zet-Advisor zeker redelijk te noemen. Tja,
de tijd dat het gemiddelde seniorenlid in korte broek over de groene velden
renden ligt in een ver en grijs verleden. Toen vergeleek men zich graag met een
Cruijff of de onverzettelijke Rinus Israel. Nu, op de zwart-witte velden zijn
er andere helden gekomen.
Neem nu de partij tussen Freddy Weinhandl - Ron Klinkhamer. Zó
serieus, beide met hun hoofd in hun handen in opperste concentratie boven het
bord. Als je niet teveel naar de situatie op het bord keek, zou je hier aan een
partij tussen de grote "K's" kunnen denken. Goed de grote
"K's" - Каспаров
& Ка́рпов reduceerden binnen amper 25 zetten hun materiaal
zodanig dat een toeschouwer het volgend commentaar leverde: nog net niet de koningen
afgeruild. De partij: wit kon bij juiste zetvolgorde een belangrijke pion
op de koningsvleugel buit maken, hetgeen ook gebeurde.
Zoals gezegd was het materiaal al snel gereduceerd tot een witte loper, een
zwart paard, een ieder nog een paar pionnen.
Wit dacht al aan winst, er dreigde stukwinst en/of
doorschuiven met zijn pionnen op de damevleugel. Ron vond een verrassende paardzet
en het spel lag weer open. Even later dreigde weer opsluiten van het zwarte
paard maar met een alweer (te) gekke paardsprong
ontsnapte Ron deze dans. Na 50 zetten in slechts 75 minuten
verdwenen ook de laatste pionnen in het kistje en was remise een feit.
Ook zo snel klaar was de partij tussen Engel Schreurs en 'good old' Cees
Verburg. Laten we ze even voor het gemak Spassky en Petrosjan noemen. Wit
verovert hier een pion die naar meer smaakt, maar wanneer gaat ‘meer’ over in hebzucht? Bij de volgende
pion verslikt Engel alias Spassky zich daarbij lelijk. Zwart kon hier ten allen tijde minimaal een pion met fikse rente
terugwinnen. Volgens uw scribent zou Te7 hier goed
zijn geweest met aanval op de vijandelijke dame en kon er dan een volle toren in
het doosje verdwijnen. Maar zoals altijd deed Cees het weer eens anders: hij
gooide zijn pionnen op de koningsvleugel naar voren en veroverde daarbij een
witte loper. Ook mooi. Spassky, pardon Engel gaf zich meteen
gewonnen.
In de hoofdpartij, d.w.z. theoretisch de beste partij was tussen de heren
Broere – Smit jr. Zeg maar Kramnik – Topalov, maar anders. Hier was
ogenschijnlijk niet veel aan der hand, sterker nog voor de naïeve toeschouwer
was het ietwat saai. De actie gebeurde hoofdzakelijk onder het water net
als met een ijsberg. Dat hebben wij bij de echte Topalov wel eens anders
gezien.
Jan de Boer versus
Een andere mentale worsteling deed zich voor tussen
Gerben Roos, meervoudig D & Z jeugdkampioen en Peter Hessels, een sterke
schaker uit Mijdrecht die onlangs de stukken weer heeft opgepakt. Hun partij
was een positioneel duwen en trekken. Het resultaat was dat het centrum
vergrendeld bleek, maar ook aan de vleugels stond alles vast. Op de a-lijn
na, waar Gerben een batterij van de witte torens had staan. Maar zwart
verdedigde kloek en moedig. Omdat geen doorbraak mogelijk was kwamen beide
schakers remise overeen.
Restte ons nog een partij, namelijk die tussen Wim
Klaassen en Henk v/d Plas over. Ook hier schieten aliassen te kort. De
schaker uit Mijdrecht toonde weinig respect voor zijn grote tegenstander (De
Wavervener speelt dit seizoen wél mooi in het eerste team.) Na een
onnauwkeurige paardzet kon Henk onmiddellijk profiteren. Enkele zetten later
leek de witte stelling niet meer te houden - zwart zou op grond van zijn 4 - 2
meerderheid op de koningsvleugel makkelijk winnen maar ....
het liep anders. Wim wist nog één keer deze spannende partij om te buigen.
Zo zie je weer: nooit (te) vroeg opgeven.